مرجع بریده کتاب فارسی

صدای بال سیمرغ / عبدالحسین زرین‌کوب – بریده ۷

این نکته که در خیامی ها (اشعار منسوب به خیام) بارها می‌آید و شاعر در بیان آن خاطرنشان می‌سازد که عمر را اعتباری نیست و ای بسا صبح و شام که می‌آید و می‌رود و انسان در دلِ خاک خفته است ، در کلام عطار هم به تقریر می‌آید با این تفاوت که عطار اغتنام وقت را به صورت التزامِ طاعت الزام می‌کند و خیام آن را در بهره‌گیری از فرصت و استغراق در عشرت . این نکته‌یی است که دو متفکر را از هم جدا می‌کند و برداشت‌های آن‌ها را از عمر و از حیات به نحو بارزی متفاوت و متمایز می‌کند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.