وجدان بیدار ؛ تسامح یا تعصب

آن‌ها که تنها خواستشان افزودن هر چه بیشتر بر شماره ی هواخواهان خویشتن است و از این رو مردم را به هواخواهی از خود مجبور می‌کنند ، به دیوانه‌ای می‌مانند که خمره ای دارد که کَمَکی شراب در آن است و برای آنکه بر شراب درون خمره بیفزاید ، آن را از آب پر می‌کند . اما او با این کار ، به هیچ روی بر شرابی که دارد نمی افزاید ، بلکه آن خُردَک شراب خوبی را هم که در خمره دارد خراب می‌کند .

شما هرگز نمی‌توانید ادعا کنید کسانی که مجبورشان کرده‌اید باورداشتی را به زور بپذیرند ، به راستی و از بُنِ دل نیز به آن ایمان می‌ورزند . اگر به اینان آزادی داده می‌شد ، می‌گفتند از ژرفای جان معتقدند شما خودکامگانی بیدادگر بیش نیستید و آنچه به زور بر ایشان تحمیل کرده‌اید ، به هیچ نمی‌ارزد . شراب بد ، از اینکه مردمان را به نوشیدن آن وادار کنند ، خوب نمی‌شود .


این بریده کتاب از کتاب «وجدان بیدار ؛ تسامح یا تعصب» اثر اشتفان تسوایگ و ترجمه سیروس آریان پور گلچین شده است .

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *