قابوسنامه – باب چهاردهم (اندر عشق ورزیدن)

اگر وقتی اتفاق افتد که تو را با کسی خوش وقت گردد ، اسیر دل مباش و پیوسته دل را با عشق باختن میاموز و دایم متابع شهوت مباش که این کار خردمندان نبود ، از آنچه مردم عاشق یا در وصال بود یا در فراق ، و یک ساله راحت (آسایش)‌وصل به یک روزه رنج فراق نیرزد ، که سرمایه عاشقی رنج است و درد دل و محنت . و هر چند که درد خوش است اما اگر در فراق باشی در عذاب باشی و اگر در وصال باشی و معشوق از دل تو خبر دارد ، ناز و کار خیره (سرکشی) و خوی بد او چون بینی لذت وصال ندانی، و اگر وصال باشد که پس از او فراقی باشد آن وصال از فراق بدتر بود . و اگر فی المثل معشوقه ی تو فرشته باشد ، در هیچ وقت از ملامت (سرزنش) خلقان (مردمان) خالی نباشی از آن که عادت مردمان چنین رفته است .

 

(این سطور از کتاب قابوسنامه اثر عنصرالمعالی کیکاووس بن اسکندر گلچین شده است)

0

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *