آدم بیشعور به کارهایش به این صورت می رسد که یکی دیگر را پیدا می‌کند تا به کارهایش رسیدگی کند، اما وقتی که آن شخص بالاخره از سواری دادن به او خودداری کند ، با سر به زمین میخورد.


(این سطور توسط کرم کتاب از کتاب «بیشعوری» اثر خاویر کرمنت ترجمه محمود فرجامی گلچین شده است)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *