قرن بیستم

پیدایش فاشیسم

بحران های اجتماعی-اقتصادی را باید یکی از مهمترین علل پیدایش و پایه جنبش های فاشیستی دانست. این بحران ها موجب شدند تا در میان قشرهای وسیعی از مردم نوعی احساس عدم امنیت اجتماعی و احساس خطر شدید پدید آید و اعتماد به دموکراسی لیبرال و احزاب آن متزلزل گردد. چگونگی تکامل فاشیسم آلمان به خوبی نمایانگر رابطه بین بحران های اجتماعی-اقتصادی و پا گرفتن جنبش فاشیستی می‌باشد. فاشیسم آلمان -صرف نظر از هواخواهان  دائمی اش که عبارت بودند از افسران و سربازان اخراجی ارتش و ناسیونالیست‌های افراطی ماجراجو- برای اولین بار در دوران تورم اقتصادی سال های ۲۳-۱۹۲۲ توانست هواخواهان فراوانی جذب کند . این پیروزی حتی مشوق آن بود که در نوامبر ۱۹۲۳ اقدام به کودتا بنمایند. طی دوران رونق اقتصادی سالهای ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۸ فاشیسم تا حد یک فرقه کوچک تحلیل رفت ولی دستگاه حزبی و تشکیلاتی خود با هواداران دائمی اش را حفظ کرد تا در موقع مناسب بتواند بار دیگر توده مردم را به سوی خود جلب نماید . حزب ناسیونال سوسیالیست آلمان که در سال ۱۹۲۸ فقط ۲.۶ درصد آرا را در انتخابات به دست آورد ، پس از بروز بحران اقتصادی جهانی توانست به میزان قابل توجهی آرای خود را افزایش دهد . در سال ۱۹۳۰ تعداد آرای آن به ۱۸.۳۰ درصد و در ژوییه ۱۹۳۲ در نقطه اوج بحران اقتصادی جهان به ۳۷.۳ درصد افزایش یافت .


(این سطور توسط کرم کتاب از کتاب «ریشه های تاریخی، اجتماعی و اقتصادی پیدایش فاشیسم با نگاهی به تاریخ آلمان» اثر ناصر پویا گلچین شده است)

 

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *