روانشناسی

گریز از آزادی

بزرگترین عنصر تشکیل دهنده ی خودانگیختگی عشق است ، اما نه عشقی که حاصلش مستحیل شدن در دیگری یا تملک اوست ، بلکه عشق به معنی اثبات دیگران ، به معنی یکی شدن فرد با دیگران بدان اساس که نفس منفرد نیز برجای بماند و حفظ شود . کیفیت پویای عشق در همین تضاد است که از نیاز به غلبه بر جدایی برمی خیزد و به وحدت منتهی می‌شود ، ولی با این حال فردیت شخص را از میان نمی برد.


(این سطور توسط کرم کتاب از کتاب «گریز از آزادی» اثر اریک فروم گلچین شده است)

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *