نثر فارسی

قابوسنامه – باب یازدهم (در ترتیب شراب خوردن)

باری تا بتوانی صبوح مکن (بامداد شراب مخور) که عادت صبوح را خردمندان ناستوده داشته اند و نخست شومی آن است که نماز بامداد فوت شود ، دوم آن که خمار دوشین از سر و دماغ بیرون نرفته ، بخار امروز با وی یار شود و ثمره ی آن جز مالیخولیا (نوعی بیمار مغزی که موجب ایجاد اوهام و خیالات می شود) ، دیگر به وقتی که مردم خفته باشند تو بیدار باشی و چون مردم بیدار باشند تو را ناچار بباید خفتن ، چون همه روز بخسپی ، هر آینه همه شب بیدار باشی ، همه اعضای تو خسته و رنجور بود . و کم صبوحی (خورنده شراب در بامداد) باشد که در او عربده نبود ، یا چیزی کرده نیاید که از آن پشیمانی خیزد یا خرجی به ناواجب کرده نشود . اما اگر باوقات گاهی صبوحی واقع شود روا باشد اما عادت نباید کرد که نامحمود است ( هر از چند گاهی در وقت بامداد شراب خوردن ایراد ندارد اما نباید به این کار عادت کرد ) .

 

(این سطور از کتاب قابوسنامه اثر عنصرالمعالی کیکاووس بن اسکندر گلچین شده است)

1+

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *