نثر فارسی

قابوسنامه – باب نهم (اندر ترتیب پیری و جوانی)

پیر رعنا مباش و بترس از پیران ناپاک و بی انصاف ، و انصاف پیری بیش از آن ده که انصاف جوانی ، زیرا که چندان که جوانی تو را امید پیری باشد و پیران را به جز مرگ امید نباشد ، از آن که چون غله سفید گشت اگرندروند بریزد و، همچنان میوه که پخته شد اگر نچینند از درخت بیفتد .
گر بر سر ماه بر نهی پایه ی تخت
ور همچو سلیمان شوی از دولت و بخت
چون عمر تو پخته گشت بربندی رخت
میوه چو بشد پخته بیفتد ز درخت

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *