نثر فارسی

قابوسنامه

چون ساز بود سفر نکنی خوشی و لذت دنیا تمام نباشد که خوشی دنیا و لذت نعمت اندر آن است که نادیده ببینی و ناخورده بخوری و نایافته بیابی و این جز در سفر نباشد که مردم سفری جهان آزموده و کاردیده و روز به و دانا بود که نادیده دیده باشد و ناشنیده شنیده چنانک گفته اند :
جهان دیدگان را بنادیدگان
نکردند یکسان بسندیدگان

1+

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *